Tag Archives: Live

Nils Frahm – Says

24 Sep
Nils Frahm

Nils Frahm

Componist, pianist en producer Nils Frahm heeft een nieuw full album in de pijplijn zitten. De productieve Duitser schuift vandaag opnieuw een nummer naar voren. “Says” is een epische ambienttrip waarbij hij de aanvankelijk introverte synths acht minuten lang laat zwellen naar een geweldig innemend en ontroerend einde toe.  Pure emotie!

Zijn nieuwe album “Spaces” verschijnt op 18 november als CD/2xLP/digital op Erased Tapes Records Ltd.

Darkside – Paper Trails

19 Sep

Darkside - Psychic [Other People/Matador]

Darkside – Psychic [Other People/Matador]

De fans van Nicolas Jaar werden einde vorige maand terug wakker geschud.  Zijn label ‘Clown & Sunset‘ wordt opgedoekt en wordt vervangen door ‘Other People‘. Dit fonkelnieuwe label biedt onderdak aan zijn hernieuwde alliantie met gitarist Dave Harrington en neemt meteen ook de release van hun debuutalbum op zich.  Het vooruitschuiven van het lang uitgesponnen, psychedelische openingsnummer ‘Golden Arrow‘ leidde uiteraard tot een ware aardverschuiving. De tweede teaser, ‘Paper Trails‘, werd gisteren online gezet en is zowaar een nog grotere magneet voor de almaar nieuwsgieriger wordende fans.  Psychic belooft een bloedgeile, buitenaardse space-rockplaat te worden. Buitenaards, maar een wasemende, trippy sound dat zo dichtbij klinkt. Ons exemplaartje van deze langspeler is al even in bestelling.

Darkside komt op 9 oktober in de gezellige AB Box zijn debuut presenteren. Uiteraard zijn alle tickets intussen al de deur uit. Meer info over het event kan je hier vinden. Fantastich toch dat de immens populaire meneer Jaar ondanks zijn succes toch nog intieme concerten blijft geven. Kwestie van het exclusiviteitsgehalte nog wat op te krikken.

Murcof & Vanessa Wagner (Live @ InFiné Workshop 2013)

9 Sep
InFiné Music

InFiné Music

InFiné wuifde voor de vijfde maal de zomer uit met de InFiné-familie en vrienden in ‘La Carrière Du Normandoux‘. Deze creatieve vierdaagse verpozing belooft telkens een bruisend vat van creativiteit en experiment te worden. Ook deze editie zorgde voor enkele artistieke verrassingen. Het collaborerende duo,  Murcof & Vanessa Wagnerheeft met hun heel bijzondere muzikale dialoog wel wat indruk nagelaten. De Franse klassieke pianiste interpreteerde stukken van oa. Satie, Ravel, Ligeti  Philip Glass, … terwijl de geprezen Mexicaanse soundarchitect Murcof live producet, improviseert, geluid transformeert en ruimtelijkheid geeft.

Het duo’s live opname van 28 augustus @ InFiné Workshop 2013 kan je onderaan streamen. Fijne reis…

Oren Ratowsky, SolPara &Valentin Stip Live @ Salla Rossa

6 Jun
Booma Collective

Booma Collective

De liefhebbers van abstracte elektronische muziek à la Nicolas Jaar worden aangeraden de tijd te nemen deze live-set met avant-gardistisch tintje zeker eens te beluisteren. Canadese promotor ‘Booma Collective‘ had een paar weken terug in Montreal een heel mooie line-up bij elkaar gesprokkeld. Mister Nicolas Jaar was de absolute de headliner van dit speciaal concept. Valentin Stip, labelvriend van meneer Jaar, had samen met de voor ons onbekende Oren Ratowsky & SolPara (Paul & Sara) een wel heel aparte live-set op poten gezet in de Sala Rossa. Wie de wereldoverheersende 4/4-sets van de meeste elektronische artiesten even beu is, zal hier vermoedelijk wel zijn gading vinden. Het uurtje kan je hier  in mp3-kwaliteit gratis downloaden of in nog betere kwaliteit via de Soundcloudplayer onderaan. Wij zijn er in ieder geval gek van. Ahja, nog even meegeven dat de kans zeer groot is dat u gedurende dit uurtje ongetwijfeld die vervelende muggen meermaals zal moeten wegslaan. Ontdek zelf waarom…

Fraction – Time Suspended Mix Tape

29 Mei
Fraction - Time Suspended Mix Tape

Fraction – Time Suspended Mix Tape

Eric Raynaud, de franse kerel achter onze recente ontdekking Fraction, is helemaal niet vies van live geëxperimenteer met beeld en geluid. In aanloop van het Mutek Festival in Montreal puzzelde hij deze mixtape in elkaar met nummers waar hij de laatste tijd naar luistert. Gedurende net geen 40 minuten laat hij ons toe in zijn abstracte maar vooral hoogstpersoonlijke bubbel van geluid. Mensen wiens muziekverteringsstelsel al te gauw blokkeert, kunnen best onderstaande play-knop negeren.

Op Mutek kaapt Fraction samen met Maotik gedurende het hele festival de Satosphère met de uiterst innemende live performance Dromos. Deze audiovisuele onderdompeling werd speciaal ontwikkeld voor Mutek. Hiervoor baseert het duo zich op het innoverende concept ‘Dromologie‘ (de wetenschap van snelheid in de menselijke samenleving) van de Franse filosoof en architect Paul Virilio.  Deze 360° audiovisuele act is een technische en metaforische allegorie geworden van een audiovisueel universum waar de zogenaamde “Mediatic” snelheid de belangrijkste factor is van interactie tussen media.

Laat ons hopen dat de opnames van deze Dromos op het wereldwijde web worden verspreid. Wij houden jullie alvast op de hoogte. Start alvast met dit ontzettend moeilijk verteerbaar en soms hoekig ontbijtsetje.

The Knife @ Ancienne Belgique 05/05/2013 – Review

7 Mei
The Knife @ Ancienne Belgique - 05-05-2013

The Knife @ Ancienne Belgique – 05-05-2013

Of ik een review wilde schrijven van de passage van het Zweedse electronicaduo The Knife in de Ancienne Belgique, naar aanleiding van hun recentste worp ‘Shaking the habitual’.  Natuurlijk! Na getuige te zijn geweest van hun overweldigende show op Pukkelpop 2006, had ondergetekende immers het gevoel dat dit wel eens het optreden van het jaar zou kunnen worden.

Correctie: één van de meest besproken optredens van het jaar, afgaande op de langzaam binnensijpelende reviews over hun nieuwe live show. Veel fans van het eerste uur schreeuwden moord en brand op allerlei internetfora: weg waren de visuele spielerei, de indrukwekkende projecties en de dromerige atmosfeer on stage. Verontrustende berichten over new-age aerobics dansers, broer en zus Dreijer die minutenlang van het podium verdwijnen, slecht gelipsyncte en vermassacreerde songs, arty-farty choreografie die het niveau van een middelmatig studententheater niet zou overstijgen…  . Kortom, redenen genoeg om zondagavond met een licht ongerust hart naar de AB te trekken.

De weirdness nam een aanvang met de DEEP Aerobics Warm-Up act, de meest letterlijk genomen warm-up act ooit. Toeschouwers werden door drie ‘goeroes’ aangespoord mantra’s mee te scanderen: “Selfconsciousness is just an illusion”, waarna (om de verwarring compleet te maken) een op platte housebeats aangedreven aerobics sessie volgde.

En toen begon The Knife. Na afloop konden we maar tot één conclusie komen: dit was een absolute ‘mindfuck’ van een optreden! Misschien een beetje hoogdravend om het woord postmodern te gebruiken, maar dit had er alles van. Het concept “concert” werd volledig binnenstebuiten gekeerd. Zo werden ze op het podium bijgestaan door een voltallige dansgroep, gehuld in vreemde (of bevreemdende?) pruiken en kitscherige unisex-glitterpakjes. Tijdens het spookachtige eerste nummer ‘Raging Lung’ werd nog even de illusie gewekt dat elk van hen een daadwerkelijke inbreng had in de muziek. Op een passionele manier werden er  allerhande spacy instrumenten bespeeld (die akelig atonaal klinkende fluit, de fluo drumsticks!), maar stilaan groeide het besef dat dit puur voor de show was. Straffer nog: er werd totaal geen moeite gedaan om te verbergen dat het merendeel van de muziek op band stond. Zong Karin Dreijer zelf, of stond dit ook op band?

Zo stond er tijdens het overigens ongelofelijke nummer ‘Networking’ niemand op het podium: geen dansers, geen Olof of Karin, niemand. Enkele spots bewogen eenzaam op het podium terwijl de knetterende technotrack het publiek ophitste. “Oplichters”, riep iemand tussen twee nummers in. Controverse, iemand?

The Knife heeft er trouwens nooit een geheim van gemaakt dat het quasi onmogelijk is hun muziek live te brengen. Het publiek werd dan ook danig op de proef gesteld, elk vooroordeel over live performances werd met een gemene trap onderuit gehaald. En op het podium schenen ze er een pervers genoegen in te scheppen het publiek te verwarren. ‘Wrap your arms around me’ werd door elke danser meegezongen met een sérieux die je deed twijfelen wie er nu echt aan het zingen was. En Karin was nergens te bespeuren.

En de dansers? Die deden lustig voort met hun wellicht vooringestudeerde maar daarom niet minder entertainende danspasjes. Op de tonen van nieuwe single ‘A tooth for an eye’ ontspon er zich zelfs een ware riverdance à la Michael Flatley voor onze ogen. En zo had elk nummer wel een geniale vondst op het vlak van performance. Tijdens het nerveuze ‘Full of fire’ werd er niet bewogen tot in de helft van het nummer, om daarna in een extatisch en aanstekelijk dansen uit te barsten.

Na een laatste tussenstop in de horrorbeats van het fantastische ‘Stay out here’, mondde alles uit in het na zeven jaar nog altijd even zalige ‘Silent Shout’. In het publiek gingen handen Regi-gewijs de lucht in, en op het podium gedroegen de dansers zich als ware volksmenners. De zwetende menigte liet het zich welgevallen en leek door de clevere lichtshow één geheel te vormen met de dansers, en daarna was het fini. Geen bisronde uiteraard. Geen toegiften. Geen thank you Belgium we love you. Niets.

Dit was een concert dat je na afloop met een hoop vragen liet zitten. Wat was er echt? Wat was er fake? Wat was de dieperliggende bedoeling? Was er überhaupt wel een dieperliggende betekenis? Of was het slechts een foute hipster bedoening? Wat er ook van zij, The Knife is alweer the talk of the town. Deze keer niet door een high concept show, maar door een heerlijk provocerende performance. We absolutely loved it! Oh ja nog één ding, fuck internetfora. Believe the hype 🙂

Deze review is een gastbijdrage van onze bijzonder geliefde Moustache-vriend JG!

Karl Hyde @ Ancienne Belgique 20/04/2013 – Review

22 Apr
Karl Hyde @ AB 20-04-2013

Karl Hyde @ AB 20-04-2013

Karl Hyde, muzikale helft en vocalist van het legendarische Britse duo Underworld, hoeft  u helemaal niet te worden voorgesteld. Sinds de jaren ’90 maakte hij zich onsterfelijk door zijn elektronisch huwelijk met Rick Smith. Een twaalftal albums en vermoedelijk evenveel grijze haartjes later besloten ze het  succeshuwelijk even een pauze te gunnen. The Boy Hyde had na het overweldigende wereldwijde succes duidelijk nood aan wat intimiteit. Terwijl Rick Smith zich engageerde voor de soundtrack van Danny Boyle’s recentste film ‘Trance‘ trok Karl Hyde zich terug in een slaapkamer aan de rand van Oost-Londen om zijn solodebuut ‘Edgeland‘ in elkaar te knutselen. Het resultaat werd een donker en uiterst ingetogen album met verhalen over een soort niemandsland dat zich op de rand van de grootstad bevindt.

Karl Hyde gaf onze Brusselse Ancienne Belgique de kans om in een interessant anderhalf uur zijn geesteskind aan een select zittend publiek voor te stellen. Kleinschaligheid was datgene wat Hyde beoogde maar ik weet niet of hij echt zulke lage opkomst had verwacht. Geen volgestouwde tribune maar dat zal de heel expressieve, praatgrage Brit met de volste overtuiging aan zijn laars gelapt hebben. De man doet wat hij wou doen en met deze uiterst persoonlijke performance laat hij een kant van zichzelf zien dat mijlenver verwijderd is van de dansvloer. Dreunende beats maken plaats voor een etherische electronica/ambient met een duidelijke klemtoon op oprechte, soms bizarre poëtische teksten. Waar hij vroeger als zanger moest vechten tegen het beukende elektronische geweld komt nu een heel pak ruimte vrij om te laten zien wat hij als vocalist in huis heeft. Een onderlaag van atmosferische soundscapes, eenvoudige shoegaze gitaarlijnen en subtiele noises die over de zanglijnen heen waaien, kunnen de invloed van producers Leo Abrahams en Brian Eno niet verborgen houden. ‘Edgeland‘ – dat trouwens integraal wordt gespeeld – is een illustratie van een volwassener geworden en sensitieve Karl Hyde. Niet alle fans van het eerste uur hebben dit vanavond even goed verteerd.  Toch werden de geduldigen onder hen op hun wenken bediend met een aantal opnieuw gearrangeerde en tot de essentie herleidde Underworld-classics zoals ‘Jumbo‘, ‘Between Stars‘ en ‘Dirty Epic‘. Nooit kregen de loepzuiver gezongen woorden in deze songs meer betekenis dan in deze lichtjes uptempo versies.

Hyde en zijn nieuwe vrienden reserveerden voor de bisronde het met Eno gecomponeerde en nog onuitgebrachte nummer ‘Up and Down‘. ‘8 Ball‘, een nummer uit de soundtrack van de film ‘The Beach‘, werd tenslotte in een lekker groovende versie uiteengezet. Het publiek kreeg zowaar ineens zin in een feestje.

Een groot fan van dit nieuwe albummateriaal zal ik nooit worden maar de voldoening en de passie die Karl Hyde uitstraalt in dit zeer introspectieve en kwalitatieve werk dwingt mij zachtjes tot een oprechte appreciatie. Als Underworld-fan hoop ik toch stiekem op die beloofde, nieuwe samenwerking met spitsbroeder Rick Smith.

Tracklist:

The Night Slips Us Smiling Underneath It’s Dress / Your Perfume Was The Best Thing / Angel Café / Cut Clouds / Boy With The Jigsaw Puzzle Fingers / Slumming It For The Weekend / Shadow Boy / Sleepless / Out Of Darkness / Jumbo / Between Stars / Dirty Epic / Up and Down / 8 Ball

(Deze review verscheen eerder op Musiczine.net)

%d bloggers liken dit: