Tag Archives: Piano

Nils Frahm – Says

24 Sep
Nils Frahm

Nils Frahm

Componist, pianist en producer Nils Frahm heeft een nieuw full album in de pijplijn zitten. De productieve Duitser schuift vandaag opnieuw een nummer naar voren. “Says” is een epische ambienttrip waarbij hij de aanvankelijk introverte synths acht minuten lang laat zwellen naar een geweldig innemend en ontroerend einde toe.  Pure emotie!

Zijn nieuwe album “Spaces” verschijnt op 18 november als CD/2xLP/digital op Erased Tapes Records Ltd.

Advertenties

Murcof & Vanessa Wagner (Live @ InFiné Workshop 2013)

9 Sep
InFiné Music

InFiné Music

InFiné wuifde voor de vijfde maal de zomer uit met de InFiné-familie en vrienden in ‘La Carrière Du Normandoux‘. Deze creatieve vierdaagse verpozing belooft telkens een bruisend vat van creativiteit en experiment te worden. Ook deze editie zorgde voor enkele artistieke verrassingen. Het collaborerende duo,  Murcof & Vanessa Wagnerheeft met hun heel bijzondere muzikale dialoog wel wat indruk nagelaten. De Franse klassieke pianiste interpreteerde stukken van oa. Satie, Ravel, Ligeti  Philip Glass, … terwijl de geprezen Mexicaanse soundarchitect Murcof live producet, improviseert, geluid transformeert en ruimtelijkheid geeft.

Het duo’s live opname van 28 augustus @ InFiné Workshop 2013 kan je onderaan streamen. Fijne reis…

Francesco Tristano – Strings of Life (Apparat Remix)

10 Aug
Francesco Tristano

Francesco Tristano

MoustacheMusic ontwaakt uit een diepe vakantieroes met een bijna uit het oog verloren juweeltje. Voor de jaarlijkse zomercompilatie ging InFiné graven in haar gouden archieven. De knappe pief met astrale pianohanden zette Derrick May’s  Detroit classic “Strings of Life” in 2006 naar zijn hand. Apparat nam op zijn beurt Tristano’s versie onder handen. Het origineel is nauwelijks herkenbaar in deze off beat interpretatie. Gewoon pure genialiteit! Wouah voor deze gouden Apparat-touch!

Misha Mishenko – Strákur Sem Spilar Með Vindi

18 Apr

sp2

Deze ochtend werd MoustacheMusic als het ware door een buitengewoon knappe Russische creatie wakker gekust. Wees gerust, het was geen té vroeg gearriveerde blonde bruid op bestelling. In onze moustache-inbox zat wel de promo-file met het allernieuwste werk van de getalenteerde Russische componist Misha Mishenko.

Zijn emotionele neoklassieke composities leunen sterk aan bij het werk van zijn Scandinavische tegenhangers Olufar Arnalds en Nils Frahm. Met zijn recentste album “Strákur Sem Spilar Með Vindi” (Ijslands voor De man die speelt met de wind) toont hij zijn grenzeloze passie voor het feëerieke Ijsland. Dit werk is een incarnatie van zijn dromen over het hoge Noorden met zijn uitgestrekte valleien, ijskoude kabbelende beekjes en slapende vulkanen. Het Russische label Russian Flowers Blossom In The Space (FBITS) engageerde zich om dit onontgonnen pareltje op te graven en wereldwijd bekend te maken.

Stream het volledige album onderaan. Het tien nummers tellende album kan je ook hier voor een klein prijsje binnenhalen.

A Winged Victory For The Sullen + Nils Frahm @ DOK 12-09-2012 – Review

14 Sep

Nils Frahm

Het seizoen van de ontelbare overhypete zomerfestivals loopt momenteel op zijn laatste benen. Dit betekent wel meteen dat er een nieuw concertseizoen verleidelijk naar ons lonkt. Veel interessanter, toch? Geef mij maar intiemere zaalconcerten waar het publiek op zijn minst uit interesse komt, en niet omdat het hip is er te zijn. Bovendien kan ik mij al jaren niet meer ontdoen van het gevoel dat je in een zaal als fan meer kwaliteitswaar krijgt voor je geld. Inboeten op zacht zomerweer is de tol. Maar wie kan het druilerig herfstweer iets schelen als je een avond in een verwarmend modern klassiek jasje tegemoet gaat.

“Are you ready for some sad and depressing music?” klonk nochtans de vraag van de in Brussel wonende Adam Wiltzie, fronthelft van A Winged Victory Of The Sullen. En toen werd het muisstil, net zoals het hoort bij een klassiek optreden. Frontmannen Adam Wiltzie en Dustin O’Halloran omringen zich voor dit project met twee fantastische violisten en een celliste. Samen brengen ze instrumentale neo-klassieke composities waarin hier en daar flarden van electronica te bespeuren vallen. De minutieus opgebouwde strijkarrangementen en elektronische soundscapes brengen ons naar een duistere droomwereld waar de tristesse soms wordt verdampt door heldere stralen van hoop. De set wordt zorgvuldig opgebouwd naar een hoogtepunt, met de zalvende harp in de hoofdrol bij “Requiem For The Static King”. Het publiek vroeg dan ook heel terecht naar een bisnummer.

Hierdoor begon de set van hun sympathieke Duitse vriend Nils Frahm ook een half uurtje later. Enkele weken terug brak deze pianovirtuoos zijn duim waardoor hij even werkonbekwaam werd bevonden door zijn arts. Tijdens zijn revalidatieperiode bleef hij echter niet bij de pakken zitten en schreef hij zelf een compositie dat “Song for 9 fingers” heet. Van de blessure was er eigenlijk niks te merken. De man schudde prachtige verhalende melodieën uit zijn mouwen, alsof hij speelde met twaalf vingers. Dat we hier met een muzikant pur sang te maken hebben, lijdt geen enkele twijfel. Zijn set startte hij met geïmproviseerde percussie, drummend op de pianokoorden. Tussendoor bewijst deze klassiek geschoolde pianist ook nog even dat hij zonder enige moeite overweg kan met analoge synths. Om het publiek helemaal voor zich te winnen, ging hij op zoek naar een vrijwilliger om samen met hem een quatre-mains uit te voeren. Terwijl hij de lage noten voor zijn rekening nam, mocht vrijwilligster Jana de zwarte toetsen in de hoge registers bespelen. Een prachtig kwartiertje improvisatie dat hun een oorverdovend applaus opleverde. Nils’ duim omhoog voor Jana’s lef en kunde. Zonder twijfel een onvergetelijke ervaring voor haar. Het leuke aan Frahm is dat hij speelt met uiteenlopende gevoelens. Zijn minimalistische composities ademen zowel melancholiek als hartstochtelijk verlangen uit, passionele romantiek, gewoonweg ruimtescheppende virtuositeit. Nils, vanavond heb je heel wat hartjes gewonnen, mensen met verstomming geslagen en mondjes doen openvallen. Het perfect gecomponeerde, abstracte antwoord op de vraag hoe je klassieke muziek sexy kan maken.

Een prachtige avond, de ideale voorloper voor het nakende concertseizoen. Bedankt Democrazy om ons andermaal te trakteren op kwaliteit van de bovenste plank, dit in een fijn industrieel decor. Volgende afspraak gaat door in onze geliefde Gentse Vooruit, met Kid Koala in de hoofdrol.  Tot dan!

Check hieronder de kersverse clip van het eerste deel van het tweeluik  “Requiem For The Static King” van A Winged Victory For The Sullen.

Michael Nyman – Secrets (Max Cooper Reconstruction)

11 Jul

Alweer een nieuwe release van de heel productieve Max Cooper. Ditmaal reconstrueert/deconstrueert hij “Secrets” van de Britse Michael Nyman. Deze componist, pianist van minimalistische muziek is vooral gekend voor zijn filmmuziek voor onder andere “The Piano” van Jane Campion.
Max’s ‘Reconstruction’ is een wondermooie soundscape geworden met Nyman’s samples van piano en strijkers. De vocals doen ons niet onterecht denken aan “Angel Echoes” van Four Tet. De ‘Deconstruction’ gaat iets meer uptempo en verraadt meteen de typische Cooper-sound, zacht mechanisch bubbelende minimal techno. Nu uit op Sascha’s gloednieuwe label, ‘Last Night On Earth’.

%d bloggers liken dit: